در هفته‌هاي اخير مجموعه‌اي از تحركات از سوي برخي از كشورهاي عربي و در مجموع اتحاديه عرب عليه سوريه صورت گرفته است.

در اين چارچوب برخي از كشورها مانند قطر افسار گسيخته به خدمت به آمريكا و صهيونيست‌ها ادامه مي‌دهند بگونه‌اي كه اين كشور رسما خواستار اقدام نظامي عليه سوريه شده است. آنها حتي گزارش هيئت ناظران اتحاديه عرب را كه بر آرامش در سوريه اذعان كرده بودند،مردود دانسته‌اند.

در اين ميان اين نكته قابل توجه است كه اتحاديه عرب با چنين بازيگري و عدم توجه به حقايق جاري در سوريه و تلاش براي خدمت به غرب زنجيره‌اي از خيانت را به جهان اسلام را رقم زده است كه به انزواي آن منجر خواهد شد.

جهانيان با اين رويكرد، سئوالات بسياري از اتحاديه عرب برايشان ايجاد شده است، از جمله آنكه، چرا اتحاديه عرب كه براي سوريه به دنبال بين‌المللي ساختن پرونده است تاكنون هيئت ناظراني در قبال فلسطين صورت نداده است؟ چرا در برابر جنايات صهيونيستها و درد و رنج ملت فلسطين راه سكوت در پيش گرفته است؟ ولي كميته‌‌ ناظراني تشكيل نداده تا براساس آن پرونده فلسطين در مجمع جهاني مورد بررسي قرار گيرد.

چرا در برابر جنايات آمريكا و انگليس در عراق هيئت ناظران تشكيل نشده تا به بررسي فجايع انساني بپردازد كه جان صدها هزار نفر عراقي را گرفته است. چرا در قبال ليبي كميته ناظراني تشكيل نشده تا پرونده جنايات ناتو و كشتار 30 هزار ليبيايي مورد بررسي قرار گيرد.

چرا در برابر جنايات مبارك در مصر چنين هيئت ناظراني تشكيل نشده و حتي سران عرب براي نجات آن از محاكمه فعاليت مي‌كنند؛ چرا در برابر جنايات آل خليفه در بحرين، آل سعود در عربستان و علي عبدالله صالح در يمن هيچ كميته‌اي تشكيل نشده است؟

چرا در برابر تجاوزات اخير صهيونيستها در سودان جنوبي هيئت ناظران عربي تشكيل نشده و اين منطقه اسلامي-‌عربي در آستانه جنگ داخلي قرار دارد. چرا در برابر قحطي و مرگ و مير ميليون‌ها انسان بي‌گناه در سومالي هيچ اقدامي از سوي اتحاديه عرب صورت نگرفته است؟

اين چراها و صدها چراي ديگر زنجيره‌اي از ابهامات را در باب صداقت اتحاديه عرب در ايجاد هيئت ناظراني در قبال سوريه ايجاد كرده است. سئوالاتي كه يك پاسخ دارد و آن اينكه اين كشورها به مهره‌هاي غرب مبدل شده‌اند كه تشكيل هيئت نظارتشان نه براي آرامش در سوريه بلكه براي بحران سازي است چنانكه آنها با ادعاي آموزش اين ناظران نه به دنبال ورود ناظران غربي و سازمان سوريه بوده‌اند در حالي كه در برابر آن همه جناياتي كه عليه جهان اسلام از سوي غرب صورت مي‌گيرد راه سكوت در پيش گرفته و اقدامي صورت نداده‌اند.