رهبر معظم انقلاب اسلامی در ابتدای جنگ تحمیلی که همراه شهید چمران در جبهه های جنوب پایه گذار جنگ های نامنظم بودند در سرکشی از مناطق حساس و در محاصره ی جنوب به « کوی ذوالفقاری » در آبادان و میان رزمندگان « فدائیان اسلام » که تحت امر « شهید سید مجتبی هاشمی » بودند رفته و سخنان زیبایی که تصاویر تلویزیونی آن به عنوان تاریخ مصور انقلاب موجود است ، داشتند .
یکی از رزمندگان که اعتراض نسبتاً به حقّی هم داشت ، به حضرت آقا عرض کرد : « هر چقدر ما در این منطقه جنگ نفس گیر با دشمن می کنیم نیروهای ارتش ( تحت امر بنی صدر ) مصاحبه می کنند و پزش را می دهند. » حضرت آقا در پاسخ این رزمنده یکی از نکات مهمی که ریشه در اعتقاد واخلاق اسلامی دارد را متذکر شده و فرمودند :
« سعی کنید ایما ن واخلاص برای خدا را هرچه بیشتر حفظ کنید . مطمئن باشید که آینده درباره شما و درباره این نسل یک قضاوت شیرین و دلنشین خواهد داشت ... هرکدام تک تک ستاره ای هستید که در آینده می درخشید . اسم ها مهم نیست . ممکن است یک نام فراموش شود . ممکن است شناخته نشود . امّا آنچه مهم است کارها و حرکت هایی است که انجام می گیرد . » (جمع فدائیان اسلام – آبادان پاییز 1359 )
این بلند نظری وقتی تحقق می یابد که بزرگی مأموریت خود را در این برهه ی تاریخ بشناسیم و گرفتار قبیله گرایی ها نشویم ، ولی متأسفانه در واقع با نفوذ این قبیله گراییها به هر سازمان و ارگان مقدس شاهدیم که نه تنها تولید فساد درون سازمانی کرده است بلکه بنا بر موقعیت آن سازمان برای نظام و اصول آن نیز مشکل ایجاد کرده و توان متراکمی را به جای مقابله با معضلات و دشمنان برای حذف دیگر عناصر نظام که هنوز در دایره ی نظام قرار دارند ولی جز قایل آنان نیستند کرده است  .
که رهبر معظم انقلا اسلامی این روحیه را که در بخشی از ارگان های مقدس انقلاب نیز نفوذ کرده است را تقبیح کرده  و فرموده اند :
« میل به رفتارهای قبیله ای در میدان سیاست ، در میدان اقتصاد ، از دیگر نقاط ضعف ماست . رفتار قبیله ای معنایش این است که تخطئه یا تأییدی که نسبت به کار کسی می کنیم ، ناشی نباشد از ماهیَت عمل او ؛ ناشی باشد از نحوه ِی ارتباط او با من . اگر از قبیله ی ما کسی کار خطائی انجام داد ، راحت قابل اغماض باشد ؛ امام از قبیله ی مقابل اگر همان را انجام داد ، این قابل پیگیری و تعقیب می شود . کار خوب اگر از کسی که مربوط به قبیله ی ماست ، انجام گرفت ، قابل تحسین و تشویق باشد ؛ اگر از قبیله ی دیگر بود ، نه . رفتار قبیله ای این است . این رفتار اسلامی نیست ، انقلابی نیست . ما متأسفانه اینگونه رفتار را در میان خودمان داریم . نمی گویم همه گیر است ، فراگیر است ؛ امَا وجود دارد. »
(پایگاه اطلاع رسانی – 16/5/1390 – ششم ماه مبارک 1432 )
آنچه که از عمده شاخصه های رفتار قبیله ای می توان گفت عبارتند از  :
1 - بر رفتار قبیله ای آنچه که بیش از همه حاکم است احساسات وتعصبات قبیله ای است که تعقل و انصاف را تخطئه کرده و هرگونه اظهار نظری از طرف مقابل را حمل بر توطئه و نشانه خطر تلقی میکند.و بنابر این رفتار  ، حذف و نابودی کسانی که خارج از جرگه قبیله شان هستند را جائز بلکه واجب می دانند.
2 - قبیله گرایان بنابر تعصب جاهلانه ای که دارند تا وقتی که اعضایی از جریانشان در مرکز و سازمانی حضور دارند تمام آن سازمان و مؤسسه را خوبی می بینند و فسادها وتخلفات احتمالی را نادیده می گیرند ولی خدا نکند که در مرکز و سازمانی حضور نداشته باشند و یا از آن حذف شوند اینجاست که شخص حذف کننده که یا به حقَ و یا بنابر رفتار قبیله ای عمل کرده است مستحق تمام فحش ها وتهمت ها می شود .
3 - برخورد قبیله گرایان با ولایت نیز گزینشی است به این صورت که سخنانی از مقام ولایت فقیه را که به نفعشان است ویا می توان آنرا مصادره قبیله خود بکنند و بر علیه مقابل به کار گیرند آنرا عنوان اصلی نشریات و سخنرانی های خود می کنند ولی اگر سخنان رهبری انقلاب اسلامی بر خلاف روش و رفتار آنها باشد اینجاست که غبار مرگ بر آنها نشسته و با سکوت از کنار آن می گذرند و وای اگر قبیله ای به جایی برسد که هیچ سخنی از ولایت به مذاق ومرام کجش سازگار نباشد آنجا ست که به ورطه هلاکت رفته و عَلم دشمنی با ولایت بر می دارد همانطور که در فتنه 88 و یا فتنه دوم خرداد و مجلس ششم دیدیم .
4 – قبیله گرایان هرکس را که هم سلیقه شان نباشد و یا روششان را نپسندد در قبیله مقابل می انگارند و دشمن می دانند.
پس بیاییم به پاس خون شهیدان و حرمت مقام ولایت حضرت امام خامنه ای ، خود و نظام را از گرفتاری قبیله گرایی رها کرده و نیروهای متراکم را برای مسائل اصلی نظام صرف کنیم .